Akupunktura obok ziołolecznictwa jest jedną z najstarszych metod leczenia.
wywodzi się ze wschodu – Chin, Mongolii i Japonii. Obecnie w wielu krajach jest stosowana jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej. Wciąż jednak jej skuteczność stanowi przedmiot debat i badań klinicznych.
Akupunktura jest techniką polegającą na nakłuwaniu ciała srebrnymi lub złotymi igłami w odpowiednich punktach, które odpowiadają za największą aktywność narządów wewnętrznych. Punkty zlokalizowane są wzdłuż meridianów – linii energetycznych. Proces ten jest zgodny z koncepcją wyrównywania potencjału energetycznego organizmu.
W Chinach akupunktura jest traktowana jako możliwość głównego kierunku studiów medycznych.
Służy do redukowania bólu oraz utrzymania lub przywrócenia równowagi energetycznej organizmu, będącej warunkiem jego sprawnego funkcjonowania.
W Polsce wiele specjalistycznych ośrodków leczenia bólu i regionalnych poradni przeciwbólowych próbuje akupunktury w swojej praktyce. Jednak o jej zastosowaniu decyduje zwykle lekarz po dokładnym zbadaniu pacjenta.
Chińczycy tłumaczą działanie akupunktury swoją filozofią pięciu elementów. Jednak w Europie przyjmuje się, że działa ona przede wszystkim na drodze odruchowej. Nakłuwanie ciała doprowadza do pobudzenia receptorów skóry, mięśni i powięzi i na drodze odruchowej wpływa na czynności narządów wewnętrznych.
Akupunktura działa także na mózg, powodując zwiększenie wytwarzania związków wpływających na podniesienie progu odczuwania bólu i ogólną poprawę samopoczucia.
Akupunktura jest stosowana po indywidualnej konsultacji z lekarzem i zwykle stanowi element uzupełniający terapii konwencjonalnej.