Archive for lipiec, 2010

Reiki to metoda leczenia za pomocą energii życiowej. W języku japońskim „rei” oznacza ducha albo duszę. Zaś kolejny człon „ki” ma wiele znaczeń – może oznaczać: ducha, duszę, serce jako uczucie, umysł, nastrój i energię. Japońskie „reiki” jest odpowiednikiem chińskiego „Qi” i oznacza energię życiową przenikającą wszechświat.
Reiki jest sztuką wykorzystania energii opartą na pięciu zasadach sformułowanych przez dr Usui: „Właśnie dziś nie martw się, Właśnie dziś nie złość się, Bądź uprzejmy dla innych, Uczciwie zarabiaj na życie (albo ciężko pracuj nad sobą), Bądź wdzięczny za wszystko, co Cię spotyka”.
Ludzie zwykle nie potrafią wykorzystywać ani nawet odczuć energii Reiki. Dopiero inicjacja przez mistrza Reiki jest w stanie dać im taką możliwość. Służą temu seminaria, podczas których mistrz przekazuje techniki uzdrawiania tą energią.
Reiki bazuje na podobnych zasadach jak inne gałęzie medycyny wschodu. Uznaje, że zdrowie zapewnia harmonia w całym człowieku – jego ciele, duchu i umyśle. Choroba wywołana jest brakiem lub zaburzeniami tej harmonii.
Energia krąży w ciele człowieka specjalnymi kanałami – meridianami. Schorzenia powstają przez zastanie się energii lub zablokowanie meridianu. Leczy się je, pobudzając organizm do zdrowienia oraz niwelując blokady energetyczne w czakrach i meridianach.
Osoby praktykujące Reiki pobierają energię przez czakrę korony (Sahasrara). Energia taka jest oddawana pacjentowi przez czakry, które znajdują się po wewnętrznej stronie dłoni. Osoba oddająca energię trzyma rękę na określonym miejscu na ciele pacjenta.
Reiki uzupełniana jest często innymi metodami leczniczymi: masażem, terapią kolorami i kamieniami i innymi technikami znanymi osobie leczącej.

Ostatnio modne jest promowanie zdrowego stylu życia. Postępowanie takie przynosi wiele pozytywnych konsekwencji. Zdrowy tryb życia jest bardzo ważny dla naszego organizmu. Korzystnie wpływa na nasze zdrowie i dobre samopoczucie. Z jego prowadzeniem łączą się odpowiednie ćwiczenia fizyczne, ruch oraz dbanie o ładną sylwetkę i dobrą kondycję.
Niestety, w dzisiejszych czasach jest również spora tendencja do popadania ze skrajności w skrajność. Najpierw objadamy się i tyjemy, aby później katować się dietą i ćwiczeniami mającymi na celu natychmiastowe zrzucenie zbędnych kilogramów.
Do prowadzenia zdrowego stylu życia niezbędne jest zdrowe i racjonalne odżywianie oraz uprawianie różnego rodzaju sportów. Niieraz osoby, które lubią uprawiać sport nie myślą o tym, że poprawia to ich kondycję i wpływa na poprawę samopoczucia. Uprawianie sportów wpływa też pozytywnie na psychikę – daje satysfakcję i rozluźnia.

Medycyna chińska ma ścisły związek z magią, filozofią i religią.
Organizm człowieka porównywany jest do wszechświata, którego każdy element i proces powiązany jest z istnieniem ducha Dao, dwóch przeciwnych sił Yin i Yang oraz wszechobecnej energii Qui. Yin jest pierwiastkiem słabym i powolnym, który uosabia ciemność, noc, zimno oraz element żeński. Yang to pierwiastek silny, uosabiający ciepło, jasność, dzień oraz element męski. Oba te pierwiastki ścierają się ze sobą. Dobre samopoczucie gwarantuje utrzymanie równowagi między nimi. Jeżeli przeważa Yin, występuje niedoczynność danego narządu. Z kolei przewaga Yang łączy się z jego wzmożoną czynnością.
Do tego dołączono teorię pięciu elementów – żywiołów, z których powstał świat oraz człowiek. Żywioły te to: drzewo, ogień, ziemia, metal i woda. Elementy te mogą tworzyć cykle twórcze – dochodzi wtedy do tworzenia się jednego elementu z drugiego, lub cykle niszczące – elementy wzajemnie się niszczą.
Według medycyny chińskiej żywioły te odpowiadają organom człowieka: serce – ogień, płuca – metal, nerki – woda, wątroba – drzewo, śledziona – ziemia. Wyróżnia się też 5 organów pomocniczych: jelito
grube, jelito cienkie, woreczek żółciowy, żołądek i pęcherz moczowy. Tu również mogą zachodzić związki twórcze lub niszczące. Z tego też powodu często lekarze szukają przyczyny choroby, posługując się teorią pięciu elementów np. zaburzenie czynności wątroby może być powodowane przez niewydolność nerek.
Energia Qui przepływa przez ciało człowieka określonymi kanałami – meridianami. Do przywracania prawidłowego przepływu energii stosuje się akupunkturę, moksę i chiropraktykę.

Według chiropraktyków funkcjonowanie ludzkiego organizmu jest związane z siłą witalną, rozchodzącą się od mózgu po całym ciele za pośrednictwem nerwów. Przy przemieszczeniu kręgów poprzez ucisk dochodzi do zaburzeń tej siły. Usprawnienie mobilności kręgów pomaga w swobodnym przepływie energii.
Chiropraktyk dokonuje dogłębnej analizy mechaniki i zaburzeń układu ruchowego. Technika ta leczy bóle głowy i stawów obwodowych, bóle kręgosłupa, nerwobóle oraz wiele innych schorzeń będących wtórnie związanych z czynnościowymi zaburzeniami w narządzie ruchu.
Terapeuta rozpoczyna leczenie od poszukiwania nieprawidłowych połączeń między kręgami. Następnie manipuluje kręgami tak, aby przywrócić prawidłowy przepływ impulsów nerwowych.
Chiropraktycy zalecają także odpowiedne zmiany w diecie oraz wykonywanie dodatkowych ćwiczeń.
Na świecie istnieje wiele szkół, gdzie wykłada się chiropraktykę. Istnieje wiele jej odmian.
Ma ona za zadanie niwelowanie bólu powstałego przez uciśnięte nerwy. Bóle takie umiejscowione są w okolicach szyi i pleców. Powstają w wyniku urazu, długotrwałego utrzymywania niewłaściwej postawy, siedzącego trybu życia lub nadwagi. Duży wpływ ma również rodzaj wykonywanej pracy i stres.
Zabiegi u chiropraktyków trwają około 45 minut, a ich liczba zależy od dolegliwości.

Tai chi to system powolnych, harmonijnych ruchów, które mają za zadanie pozytywnie wpływać na poprawę i utrzymanie zdrowia psychicznego i fizycznego. System ten został opracowany w XI w. w Chinach.
Tai chi jest systemem ćwiczeń zdrowotnych głęboko zakorzenionym w tradycji taoistycznej, która kultywuje sztuki zdrowia i długowieczności. Jest doskonałym narzędziem służącym nie tylko poprawie zdrowia, ale także relaksowi ciała i umysłu.
Regularne ćwiczenie może przynieść korzyści dla układu mięśniowego, kostnego oraz krążenia krwi.
Tai chi to również medytacja w ruchu, która redukuje stres i daje podstawy do doskonalenia ciała i umysłu.
Tai chi to dobry sposób terapii dla osób zestresowanych, cierpiących na: bóle głowy, wysokie ciśnienie, artretyzm, kłopoty z układem oddechowym, trawiennym i nerwowym oraz bóle pleców.
Każdy ruch zawiera rozciąganie i obrót – ten rodzaj ruchu głęboko wpływa na całe ciało poprzez poprawienie krążenia i pozbycie się napięć w mięśniach oraz ścięgnach.
Z czasem taoistyczne tai chi staje się wewnętrzną sztuką, która wpływa korzystnie na całą fizjologię ciała.

Feng shui jest starożytną praktyką planowania, która ma za zadanie osiągnięcie zgodności ze środowiskiem naturalnym. W starożytnych Chinach feng shui obejmowało planowanie rozkładu miast, wsi, budynków mieszkalnych i gospodarstw. Nazywano je geomancją. Obejmowało ono również takie zagadnienia, jak ochrona budynków przed złymi duchami czy wpływ kształtów na otoczenie.
Feng shui łączyło się ze specyficznym symbolizmem wiatru i wody – wiatr, którego nie można zobaczyć (niewidzialne) i woda, której nie da się uchwycić (nieuchwytne). Dlatego też opisywano feng shui jako istotę niewidzialną i nieuchwytną.
Podstawowe zasady feng shui to: zasada Yin i Yang, pięciu żywiołów oraz siatki Bagua.
Zasada Yin/Yang jest wykorzystywana do wyjaśniania ładu wszechświata i zachodzących w nim zmian. Zgodnie z tą koncepcją Yang dąży do Yin i odwrotnie.
Podstawą planowania feng shui jest siatka Bagua. Jest to oktagon, który składa się z ośmiu równych części – każda z nich odpowiada za inną dziedzinę życia.
W kole pięciu żywiołów znajdują się: kariera, wiedza, rodzina/zdrowie, bogactwo, sława i stopień, małżeństwo, dzieci oraz pomocni ludzie. Każdej z tych części przypisuje się symbole mające wzmocnić dane dziedziny życia.
Zasada pięciu żywiołów jest drugą fundamentalną podstawą feng shui. Żywioły te to: drzewo, ogień, ziemia, metal i woda. Dotyczą one Chińskiego rozumienia rzeczywistości i zachodnie pojmowanie tych nazw może wprowadzić w błąd.

Początki chińskiej medycyny naturalnej datowane są na II w. p.n.e. Na podstawie odkrytych źródeł pisanych wiemy, że W Anyangu dawnej stolicy królów dynastii Shang odkryto kości wróżebne, na których kapłani Shangów pozostawili informacje o ziołach, sposobach leczenia i diagnostyce. Praktykowano ogrzewanie i ochładzanie ciała, oczyszczanie, masaże, a także upuszczanie krwi. Przywiązywano wagę do ćwiczeń gimnastycznych oraz diety.
Już w VII w. Chińczycy umieli rozpoznawać cukrzycę. W X w. wprowadzono szczepionki zwalczające choroby zakaźne. Robiono to m.in. w taki sposób, że proszkowano strupy osoby chorej na ospę i podawano doustnie osobie zdrowej.
Od tamtego okresu Chińska medycyna naturalna rozwinęła się jeszcze bardziej. Do receptur na leki znane od stuleci wprowadzono modyfikacje oparte na klinicznych doświadczeniach. Leki są dokładnie sprawdzane i zatwierdzane przed wprowadzeniem do obrotu. Posiadają również ulotki informujące o składzie, zastosowaniu, działaniu oraz wskazaniach. Stosuje się do nich zasady dotyczące zdrowia i produkcji leków. Nadal jednak są to lekarstwa wyrosłe z chińskiej, całkowicie naturalnej medycyny. W ich konstrukcji nadal bierze się pod uwagę teorię krążenia i blokad energii Qi, teorię Yin i Yang oraz teorię 5 elementów. Jest to więc połączenie medycyny z filozofią dalekiego wschodu.
W medycynie chińskiej wykorzystuje się naturalne surowce roślinne i zwierzęce oraz minerały występujące w przyrodzie.
Podstawę leczenia stanowi dokładna diagnoza. Lekarze są wierni filozofii taoistycznej, która nakazuje traktować pacjenta jako jedność ciała i duszy. Leczą przyczyny choroby, które ją wywołały, a nie tylko same objawy. Poza kuracjami ziołowo-mineralnymi stosuje się różne dodatkowe metody, aby skutecznie przywrócić krążenie energii Qi i równowagę sił Yin i Yang.

Akupunktura obok ziołolecznictwa jest jedną z najstarszych metod leczenia.
wywodzi się ze wschodu – Chin, Mongolii i Japonii. Obecnie w wielu krajach jest stosowana jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej. Wciąż jednak jej skuteczność stanowi przedmiot debat i badań klinicznych.
Akupunktura jest techniką polegającą na nakłuwaniu ciała srebrnymi lub złotymi igłami w odpowiednich punktach, które odpowiadają za największą aktywność narządów wewnętrznych. Punkty zlokalizowane są wzdłuż meridianów – linii energetycznych. Proces ten jest zgodny z koncepcją wyrównywania potencjału energetycznego organizmu.
W Chinach akupunktura jest traktowana jako możliwość głównego kierunku studiów medycznych.
Służy do redukowania bólu oraz utrzymania lub przywrócenia równowagi energetycznej organizmu, będącej warunkiem jego sprawnego funkcjonowania.
W Polsce wiele specjalistycznych ośrodków leczenia bólu i regionalnych poradni przeciwbólowych próbuje akupunktury w swojej praktyce. Jednak o jej zastosowaniu decyduje zwykle lekarz po dokładnym zbadaniu pacjenta.
Chińczycy tłumaczą działanie akupunktury swoją filozofią pięciu elementów. Jednak w Europie przyjmuje się, że działa ona przede wszystkim na drodze odruchowej. Nakłuwanie ciała doprowadza do pobudzenia receptorów skóry, mięśni i powięzi i na drodze odruchowej wpływa na czynności narządów wewnętrznych.
Akupunktura działa także na mózg, powodując zwiększenie wytwarzania związków wpływających na podniesienie progu odczuwania bólu i ogólną poprawę samopoczucia.
Akupunktura jest stosowana po indywidualnej konsultacji z lekarzem i zwykle stanowi element uzupełniający terapii konwencjonalnej.

Akupresura jest tradycyjną metodą leczenia wywodzącą się z chińskiej medycyny naturalnej. Polega ona na uciskaniu, głaskaniu, dotykaniu i opukiwaniu określonych miejsc na ciele człowieka. Według medycyny chińskiej dotknięcia te ułatwiają przepływ energii Yin i Yang. Brak równowagi powoduje większość chorób somatycznych. Dlatego też akupresura prowadzi do zrównoważenia energii. Jest miękką formą akupunktury i może stanowić uzupełnienie medycyny konwencjonalnej.
Poza Chinami uważa się, że akupresura wpływa na obwodowy i ośrodkowy układ nerwowy. Stosowane naciski powodują pobudzenie zakończeń nerwowych. Powstałe impulsy, biegnąc ośrodkowym układem nerwowym, docierają do kory mózgowej, a stamtąd do chorego narządu. Powoduje to poprawę czynności danego narządu i zmniejszenie bólu.
Gdy akupresurę stosuje się nieumiejętnie lub nadmiernie, może to prowadzić do kołatania serca, biegunki i wymiotów. Dlatego też powinna być stosowana przez wykwalifikowanego terapeutę.